Enjoy Poverty!

Op maandag 29 maart organiseerden de Nijmeegse studieverenigingen SPiN en BOW in het kader van de Ragweek 2010 een filmdebat voor studenten. De film die werd vertoond was de documentaire Enjoy Poverty! van de Nederlandse kunstenaar Renzo Martens. In deze controversiële film probeert Martens straatarme Congolezen duidelijk te maken dat hulporganisaties niets gaan veranderen aan hun miserabele leven. Ze kunnen beter het heft in eigen hand nemen door van hun armoede een economische grondstof te maken. Dit betekent: foto’s maken van verkrachte vrouwen en ondervoedde kinderen, want die brengen 50 dollar per stuk op.

Na de film was er een debat met Linda Polman, schrijfster van De Crisiskaravaan, en Paul Hoebink, hoogleraar Ontwikkelingssamenwerking. Polman kan zich er in vinden dat hulporganisaties niet altijd doen wat het beste is voor degenen die hulp nodig hebben. Het systeem dwingt ze om ‘donordollars’ achterna te reizen. De hulpindustrie maakt hierdoor gebruik van armen. Hoebink vond de film van Martens shockerend, maar niet ongeoorloofd omdat de beelden een doel dienen. Echter, de statements die Martens naar aanleiding van zijn film over ontwikkelingssamenwerking heeft gedaan zijn ronduit bot en generaliserend. Congo, een land dat volledig in puin ligt door jarenlange oorlogen en corruptie, is op geen manier exemplarisch voor andere ontwikkelingslanden. Dat mensen daar een schijnbaar uitzichtloos leven hebben betekent niet dat dit in elk ontwikkelingsland zo is. Door naar Congo te kijken kan men moeilijk iets zeggen over ontwikkelingssamenwerking.

Bekijk hier de foto’s van het debat.

“Soccer is a great unifying force”

Op een hele warme zondagmiddag stond daar ineens de man zelf; George Weah. Voormalig wereldvoetballer van het jaar, voormalig Afrikaans voetballer van het jaar en voormalig presidentskandidaat. Vroeger zal hij heus wat meer afgetraind zijn geweest, maar het blijft een imposante gestalte. De handtekeningenjagers zijn ook hier actief, zelfs een shirt van zijn eerste ploeg in Liberia komt op tafel. Weah is in Nederland om zijn presidentiële ambities toe te lichten en op uitnodiging van Edwin Schoon, auteur van het boek ‘De macht van de Bal’. Tijdens zijn bezoek aan LUX vertelt hij uitgebreid over zijn eigen voetbalcarrière, zijn huidige leven en de doelen die hij zichzelf stelt als toekomstig president van Liberia. Want dat hij dat ooit gaat worden, daar is hij heilig van overtuigd.

Bekijk hieronder het videoverslag van dit programma. Excuses voor de muziek die tegen het einde van film te vroeg is ingestart.

Meer zien van George Weah in Nederland? Klik hier voor de aflevering van Holland Sport met George Weah, hier voor Weah’s ontmoeting met Edgar Davids en hier voor een interview met de NOS.

The Shock Doctrine: gedegen onderzoeksjournalistiek of een ordinaire complottheorie?

Onlangs is het boek The Shock Doctrine van Naomi Klein verfilmd door Michael Winterbottom en Mat Whitecross. De  Canadese journalist/activist staat vooral bekend om de andersglobalistische boodschap van haar boek No Logo. De twee filmmakers hebben hun sporen verdiend met andere geëngageerde films als The Road to Guantanamo. Op 20 april werd de film in Lux Nijmegen vertoond, met aansluitend een debat over de film met Esther-Mirjam Sent (hoogleraar economie RU) en Sylvia Borren, voormalig algemeen directeur van Oxfam Novib en thans co-chair van GCAP (Global Call for Action Against Poverty.) Het debat stond onder leiding van Anne Dohmen, journalist van VOX.

Lees hier het volledige verslag van het debat geschreven door Sjoerd Huismans, journalist voor het Nijmeegse politicologenblad De Heraut.

Hoe krijgen we infectieziekten de wereld uit?

Ieder jaar sterven wereldwijd 17 miljoen mensen aan infectieziekten. Het overgrote deel van de slachtoffers valt in ontwikkelingslanden. Dit terwijl de meeste infectieziekten te voorkomen en behandelen zijn. Reden genoeg voor de Nijmeegse medische studievereniging SCORP om op maandag 19 april een debat te organiseren over de bestrijding van infectieziekten. Hiervoor hadden ze drie partijen uitgenodigd waarvan ze een bijdrage aan de oplossing verwachten: de politiek, de wetenschap en de farmaceutische industrie.

Lees hier het volledige verslag van het debat.

Vrijheid met 120 km/ uur

Wat betekent vrijheid voor mensen buiten Nederland? Kijken we daar wel hetzelfde naar of bestaan daar verschillende visies op?
Op zaterdag 17 april trok de Vrijheidstrein tussen Nijmegen en Wageningen om het antwoord op die en andere vragen te zoeken. Het verslag van het programma leest u hieronder.
vrijheidstrein verslag programma
Hier de foto’s van het programma;


Lees ook het verslag over het programma in de Vrijheidstrein in het blad Sensor, via deze link.

Aanpassing programma 25 april

Omdat de bekerfinale nu over twee dagen plaatsvindt, hebben we het programma van 25 april met George Weah aangepast. Het aanvangstijdstip blijft hetzelfde; 14.00uur, maar het George Weah vertrekt om 15.30uur naar Amsterdam. De bekerfinale wordt door ons niet uitgezonden, wel verlagen we de toegangsprijs naar 5 euro.

Wat te doen tegen meisjesbesnijdenis?

De film ‘Desert Flower’ toont het leven van het Somalisch fotomodel Waris Dirie, door Kofi Annan aangesteld als speciale ambassadeur tegen meisjesbesnijdenis. Zij groeit als klein meisje op in de woestenij van Somalie, maar weet te vluchten naar Londen. Daar wordt zij ontdekt door een belangrijke modefotograaf en start haar nieuwe leven als model. De omslag in haar leven komt als ze besluit te vertellen over de besnijdenis die zij als 3-jarig meisje heeft meegemaakt. Vanaf dan geld zij als een van de meest prominente strijdsters tegen deze barbaarse praktijk, die pijnlijk duidelijke wordt gemaakt in de film.
In het nagesprek over de film vertelde voormalig raadslid Fatma Ali, zelf van Somalische afkomst, over de achtergronden van deze praktijk. Historisch gezien werd het gedaan om jonge meisjes te beschermen tegen verkrachting, als zij alleen met de kudde dieren op stap waren. Er zijn echter zelfs historici die deze praktijk dateren naar de tijden van de Faraohs. Het daadwerkelijke besnijden wordt gedaan door vrouwen uit lagere klassen, midgaan, die vaak van hun inkomsten afhankelijk zijn van de besnijdenissen. Het terugdringen is dan ook moeilijk, maar moet middels educatie en voorlichting worden gedaan. Ali; ‘Ik geloof niet in de Hirsi Ali methode, waarbij je jonge meisjes uit risico-gebieden bij terugkomst controleert en dwingt om hun rokje op te tillen. Dat werkt volgens mij averrechts en zal er alleen maar voor zorgen dat die families naar andere landen vertrekken.’

Liever ultra-orthodox dan Hamas

Op vrijdag 26 maart was het tijd voor de Gay cinema, met de vertoning van de Movies that Matter docu ‘City of Borders’. De film verteld over 5 verschillende bezoekers van de bar Shushan, de enige gaybar in Jerusalem. In deze bar onmoeten hom’s elkaar, zonder dat hun verschillende afkomst een probleem vormt. In het nagesprek met de voormalige eigenaar van Shushan, Sa’ar Netanel (tevens het enige homoseksuele lid van de gemeenteraad van Jeruzalem) bleek hoe gevoelig homoseksualiteit is in Israel. Bij de organisatie van de Gay pride in 2007 ontving Netanel diverse doodsbedreigingen. Toch is het voor homo’s in de Westbank of Gaza nog veel moelijker, zo niet onmogelijk, om voor hun geaardheid uit te komen, zo stelde Netanel. Shushan is nu gesloten, maar de Gay Pride in Jeruzalem blijft.

Homo in Israel?

Komende vrijdag, 26 maart, bespreken we de vraag hoe het is om ‘gay’ te zijn in Israel. We doen dit nav de film ‘City of Borders’, een film over de gaybar Shushan in Jerusalem. Na vertoning van de film een nagesprek met kroegbaar Sa’ar Netanel, voormalig raadslid in Jeruzalem. Kan je wel homo zijn in de meeste heilige en omstreden stad ter wereld?
Zie de agenda voor meer info.

Geen zuivere koffie

“Het is goed voor de boeren”, roept een vrouw vanuit het publiek. “En lekker,” voegt iemand toe, “en beter voor het milieu.” Het debat over de toekomst van Fair Trade begint met de vraag waarom het publiek Max Havelaar koffie koopt. In het debat moet naar voren komen of die argumenten terecht zijn. Ruerd Ruben gaat een stevige discussie aan met Peter d’Angremond en Han de Groot, over zijn onderzoek naar de effecten van verschillende labels op koffieboeren in Nicaragua.

“Het Fair Trade label is niet per definitie beter of slechter dan private labels”, legt professor Ruerd Ruben uit. Hij heeft onderzoek gedaan naar de uitwerking van diverse labels bij koffieboeren in Nicaragua. “De productiviteit is vaak beter bij private labels en de organisatie is meestal beter bij Fair Trade.” Ruben geeft duidelijk aan dat zijn onderzoek wel in de lokale context geplaatst moet worden, al is er sterke overeenkomst met uitkomsten van eerder vergelijkbaar onderzoek in Oost-Afrika.

Problemen van Fair Trade

Een aantal problemen die Ruben aanhaalt met betrekking tot het Fair Trade label zijn het lage percentage koffie dat boeren uiteindelijk onder het Fair Trade label verkopen, de hoge kosten van het certificaat, het gebrek aan transparantie en het feit dat boeren zich te veel in koffie gaan specialiseren. Toch wil hij niet beweren dat andere labels beter zijn, maar hij vindt het tijd om kritisch naar de verschillende labels te kijken.

“Het is jammer dat er veel van de gegevens uit het onderzoek verloren zijn gegaan”, vindt directeur Peter d’Angremond van Stichting Max Havelaar. Hij vindt de conclusies die gepresenteerd worden te kort door de bocht en wil niet reageren op de verschillen tussen Fair Trade en private labels. “Ik weet niet waar ik op moet reageren. In het onderzoek staan andere beweringen dan in de artikelen die zijn verschenen. Tijdens deze presentatie gaat veel verloren en komen er nieuwe gegevens bij. Ik heb moeite met de wijze waarop vergeleken wordt.”

Ruerd Ruben zegt dat hij niet wil generaliseren, maar wijst wel op de tendensen die onderzoek terug te vinden zijn. Eén van de grote verschillen tussen Fair Trade en andere labels is dat Fair Trade met een minimumprijs werkt. “Meer produceren en een hogere prijs, is veel essentiëler dan een minimumprijs”, vindt Han de Groot, directeur van UTZ Certified. “Bij ons staat een andere manier van zakendoen centraal.” D’Angremond is het niet met hem eens. “Een economische prikkel geldt voor iedereen. Het systeem is een kenmerk, die moet je niet met elkaar vergelijken.”

Systematische verwarring

“Keurmerken, labels en systemen worden in dit debat door elkaar gehaald”, komt als reactie uit het publiek, van een medewerkster van Max Havelaar. “We hebben het over allerlei systemen, dat vind ik als consument niet belangrijk”, voegt iemand later toe. De redenen die het publiek aan het begin van het debat noemde om bewust voor een koffiemerk te kiezen, komen nauwelijks aan de orde. De heren debatteren gepassioneerd verder over het nut van een minimumprijs voor koffie, en welke organisatorische en technische taken bij de labels en bij de boeren horen te liggen.

“Bedrijven moet je waarderen om wat er wel gebeurt”, vindt De Groot. “Alle keurmerken zijn met goede dingen bezig, die moet je niet zo sterk tegen elkaar afzetten.” Hij ziet dan ook vooral overeenkomsten tussen UTZ Certified en Fair Trade. D’Angremond heeft vooral commentaar op de presentatie van Ruben. “Dit debat heeft provinciale trekken. Op wereldniveau gaat het veel verder. Het is veel te paternalistisch, laat het besluit over wat ze willen in godsnaam aan de boeren zelf over.” Ruben vindt deze opmerking onterecht. “Dit is echt ongepast. We hebben maanden met de boeren gepraat. Het gaat hier juist om de boeren.”

Een duurzame toekomst

En hoe ziet de toekomst eruit? “Duurzame labels moeten groeien. Ik hoop over tien jaar op vijftig procent van de koffiemarkt”, zegt De Groot. “Daarnaast willen wij ook zorgen dat bedrijven en overheden verantwoordelijkheden nemen”, voegt D’Angremond toe. “Ik hoop dat labels niet alleen naar de afzetmarkt kijken, maar ook naar de situatie van de boeren. Het lijkt mij een goed idee dat een label de situatie na een paar jaar evalueert.” Het publiek lijkt enigszins beduusd. Al gaf Ruben tijdens zijn presentatie aan dat er bij verschillende labels verschillende voor- en nadelen komen kijken, sommige toeschouwers hadden meer duidelijkheid verwacht. “Kan er niet gewoon één label komen?”, is een suggestie. “Nu weet ik al helemaal niet meer wat ik moet kopen”, fluistert een bezoeker naar haar buurvrouw.” Het lijkt onduidelijk wat zuivere koffie is.

Debat: De Toekomst van Fair Trade?

Datum: 9 maart 2010

Sprekers: Professor Ruerd Ruben, directeur CIDIN, Peter d’Angremond, algemeen directeur Stichting Max Havelaar en Han de Groot, directeur UTZ Certified

Gespreksleiding: Hedzerd de Boer

Verslag: Marloes Hamelink
Koffie verslag debat Marloes Hamelink