Van 1 juli t/m 31 augustus heeft de afdeling debat van LUX een zomerstop. Dat betekent dat er, behoudens bijzondere omstandigheden, geen programma’s plaats vinden in deze periode.
We danken u voor uw interesse in de Global programma’s en hopen u weer gezond en wel te zien in het nieuwe seizoen.
Op maandag 28 juni bezocht de Amerikaanse avonturier en journalist Benjamin Skinner LUX. Hij gaf een lezing over zijn boek ‘Mensenhandel op klaarlichte dag’ (Uitgeverij Cossee). Zijn betoog was indrukwekkend; van mishandelde zigeunermeisjes in Roemenie naar HIV-geinfecteerde prostituees in Zuid-Afrika, overal ter wereld heeft Skinner vrouwen, mannen en kinderen gevonden die in slavernij werden gehouden. Ook in Nederland, in Amsterdam, komt slavernij op grote schaal voor. In de verslag debat skinner 28 juni 2010 het verslag van zijn bezoek. Hier staan de foto’s van fotograaf Joost van der Borg. Hier het interview dat Volkskrantjournaliste Maartje Bakker schreef naar aanleiding van Skinner’s bezoek aan Nederland.
Op dinsdag 22 juni 2010 bezocht de Indiase historicus en columnist Ramachandra Guha LUX Nijmegen. Hij gaf een lezing over zijn boek ‘India’, en ging vervolgens in gesprek met de zaal over het geheim van India. Hoe kan het dat het land dat zoveel tegenstellingen herbergt toch nog steeds democratisch zijn en het economisch zo goed doen?
In het bijgevoegde verslag debat Ram Guha india een indruk van de avond. Hier een video van Youtube en hier de foto’s.
Op dinsdag 22 juni bezoekt de Indiase historicus en intellectueel Ramachandra Guha LUX ter gelegenheid van het verschijnen van de Nederlandse vertaling van zijn boek ‘India’. Guha, genoemd als een van de meest invloedrijkste intellectuellen ter wereld, zal in zijn lezing ingaan op het moderne India en de vraag waarom India wel succesvol is in haar ontwikkeling, terwijl andere landen in dezelfde regio daar niet in slagen. Wat is het geheim van India?
Zie de agenda voor meer informatie.
Verslag programma “Afrika Buitenspel?” op 30 mei 2010
De inleiding van journalist Marcel Rözer maakte meteen duidelijk: in Afrika gaan de dingen anders dan hier. Zo ook met voetbal. Arnold Pannenborg, die als antropoloog twee jaar onderzoek heeft gedaan naar de Afrikaanse voetbalcultuur, vertelde ons dat het enthousiasme extremer is: “Je moet niet raar opkijken als er bij een achterstand flessen water worden gegooid, ook naar eigen supporters wat lager op de tribune. Dat wordt ook meteen weer vergeten als de voetbalploeg weer voor staat: dan is het feest.” Met een mooi fragment over de droom van Osman Dapko, die voetballer wil worden, vertelde schrijver Abdelkader Benali dat voetbal in Afrika méér is dan alleen een spel. Voetbal is hoop, toekomst en verbroedering. Dit laatste komt bijvoorbeeld naar voren op het moment dat sterran als Weah en Drogba tijdelijk de wapens ten tijde van burgeroorlog kunnen laten neerleggen. Pannenborg vertelde over de invloed van djudju. Voortdurend vinden er voorspellingen en bezweringen plaats om het voetbal te beïnvloeden. Voor Oranje pakt dat niet helemaal goed uit: volgens een maraboet (soort priester) uit Mali komt Nederland niet verder dan de halve finale.
Peter Hermes vertelde dat de hoge verwachtingen van het Zuid-Afrikaanse volk niet helemaal uitkwamen. FIFA en haar partners bezitten een monopolie positie, waar Zuid-Afrika niet van mee profiteert. Volgens Hermes is de macht van de FIFA meer aanwezig in Zuid-Afrika dan elders, omdat de Afrikanen te weinig tegenwicht kunnen bieden. Stadions worden uitgebreid of er worden zelfs nieuwe gebouwd, zoals door de FIFA geëist: “bij een derby komen er 8.000 mensen naar het stadion. De FIFA eisen stellen dat Green Point [stadion in Kaapstad] 68.000 stoelen moet hebben, omdat er een halve finale wordt gespeeld.” Na het WK kunnen de Afrikanen er niets meer mee en blijven er karkassen over. De extra werkgelegenheid is maar tijdelijk en het aantal toeristen en toeschouwers wil nog niet vlotten. Zuid-Afrika is te ver of wordt te gevaarlijk bevonden. Maar hij wil niet alleen de negatieve kanten belichten, vol overgave zegt hij: “Maar ze zijn tróts op hun WK”. Benali sluit zich hierbij aan, hij herinnert ons dat het WK ook een symbolische waarde heeft: ze willen het ontzettend graag en genieten hier ook van.
Bekijk hieronder het videoverslag van het programma:
De theatervoorstelling ‘The Great Escape’ uit Zimbabwe, die voor vanavond 25 mei gepland stond, gaat helaas niet door. De acteurs zijn vanwege de stakingen op Heathrow niet in staat om op tijd in Nijmegen te zijn. We verontschuldigen ons voor eventuele overlast. Mocht u al kaartjes hebben gekocht, kunt u die uiteraard gerestitueerd krijgen.
Op vrijdag 21 mei kruisen de belangrijkste kandidaten van de politieke partijen de degens. Hoe gaan zij de wereld rijker, groener en duurzamer maken?
Kijk in de agenda voor meer informatie.
Wat betekent vrijheid voor mensen buiten Nederland? Kijken we daar wel hetzelfde naar of bestaan daar verschillende visies op?
Op zaterdag 17 april trok de Vrijheidstrein tussen Nijmegen en Wageningen om het antwoord op die en andere vragen te zoeken. Het verslag van het programma leest u hieronder. vrijheidstrein verslag programma
Hier de foto’s van het programma;
Lees ook het verslag over het programma in de Vrijheidstrein in het blad Sensor, via deze link.
Omdat de bekerfinale nu over twee dagen plaatsvindt, hebben we het programma van 25 april met George Weah aangepast. Het aanvangstijdstip blijft hetzelfde; 14.00uur, maar het George Weah vertrekt om 15.30uur naar Amsterdam. De bekerfinale wordt door ons niet uitgezonden, wel verlagen we de toegangsprijs naar 5 euro.
De film ‘Desert Flower’ toont het leven van het Somalisch fotomodel Waris Dirie, door Kofi Annan aangesteld als speciale ambassadeur tegen meisjesbesnijdenis. Zij groeit als klein meisje op in de woestenij van Somalie, maar weet te vluchten naar Londen. Daar wordt zij ontdekt door een belangrijke modefotograaf en start haar nieuwe leven als model. De omslag in haar leven komt als ze besluit te vertellen over de besnijdenis die zij als 3-jarig meisje heeft meegemaakt. Vanaf dan geld zij als een van de meest prominente strijdsters tegen deze barbaarse praktijk, die pijnlijk duidelijke wordt gemaakt in de film.
In het nagesprek over de film vertelde voormalig raadslid Fatma Ali, zelf van Somalische afkomst, over de achtergronden van deze praktijk. Historisch gezien werd het gedaan om jonge meisjes te beschermen tegen verkrachting, als zij alleen met de kudde dieren op stap waren. Er zijn echter zelfs historici die deze praktijk dateren naar de tijden van de Faraohs. Het daadwerkelijke besnijden wordt gedaan door vrouwen uit lagere klassen, midgaan, die vaak van hun inkomsten afhankelijk zijn van de besnijdenissen. Het terugdringen is dan ook moeilijk, maar moet middels educatie en voorlichting worden gedaan. Ali; ‘Ik geloof niet in de Hirsi Ali methode, waarbij je jonge meisjes uit risico-gebieden bij terugkomst controleert en dwingt om hun rokje op te tillen. Dat werkt volgens mij averrechts en zal er alleen maar voor zorgen dat die families naar andere landen vertrekken.’